ផលវិបាក​នៃ​ការ​សម្រាលកូន​ដោយ​វះកាត់អាចឆក់យកអាយុជីវិតអ្នកម្តាយបាន

0

ជាទូទៅ ស្ត្រី​ត្រូវបាន​លើកទឹកចិត្ត​អោយ​សម្រាល​បុត្រ​តាមផ្លូវ​ធម្មជាតិ ព្រោះ​ផលវិបាក​នៃ​ការ​សម្រាល​តាម​ធម្មជាតិ មាន​តិចតួច​ជាង​ការវះកាត់។ ករណី​ក្រុមគ្រូពេទ្យ​សម្រេច​ធ្វើការ​វះកាត់ លុះត្រាតែ​ការ​សម្រាល​តាម​ធម្មជាតិ​អាចមាន​គ្រោះថ្នាក់​ចំពោះ​ម្តាយ និង​កូន។ ប៉ុន្តែ​បច្ចុប្បន្ននេះ​អត្រា​នៃ​ការ​សម្រាល​បុត្រ​ដោយ​ការវះកាត់ មានការ​កើន​ឡើងជា​លំដាប់​គួរអោយ​ព្រួយបារម្ភ ជាពិសេស​ការវះកាត់​ដោយ​គ្មាន​មូលហេតុ​ត្រឹមត្រូវ។ ស្ត្រី​មួយចំនួន​យល់​ខុស​ថា ការ​សម្រាលកូន​ដោយ​វះកាត់ មាន ភាពងាយស្រួល ដោយ​មិនចាំបាច់​ឆ្លងកាត់​ការឈឺ​ពោះ​សម្រាល និង​មើលរំលង​ផលវិបាកផ្សេងៗទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត ដែល​បណ្តាលមកពី​ការវះកាត់​នេះ។ ដូច្នេះ តើ​មាន​ផលវិបាក​អ្វីខ្លះ​អំឡុង និង​ក្រោយពេល​ការវះកាត់​សម្រាលកូន?

 

 

ក) ផលវិបាក​អំឡុងពេល​វះកាត់៖
– ផលវិបាក​នៃ​ថ្នាំ​សណ្តំ (Syndrome de Mendelson)
– ការបាត់បង់​ឈាម​ច្រើន​ពេល​វះកាត់
– ការ​ដាច់​រហែ​កក​ស្បូន​ខ្លាំង
– របួស​ប្លោកនោម ឬ​ពោះវៀន ដែល​ទាមទារ​ការ​សម្រាក​ពេទ្យ​រយៈពេល​យូរ

 

 

 

ខ) ផលវិបាក​ក្រោយពេល​វះកាត់ភ្លាមៗ ១០% ទៅ ៤២%៖
– ការបង្ក​រោគផ្សេងៗ មានដូចជាៈ ការ​រលាក​ប្លោកនោម រលាក​ភ្នាស​ក្នុង​របស់​ស្បូន រលាក​ស្រោមពោះ ឬ​អាច​ដល់​បង្ក​រោគ​ក្នុង​សរសៃឈាម។
– ការ​ហូរឈាម​ក្រោយពេល​វះកាត់ មាន​កកឈាម​លើ​ស្នាមរបួស​ស្បូន ឬ​ក្រោម​របួស​ស្បែក
– ភាពស្លេកស្លាំង
– ផលវិបាក​ស្ទះ​សរសៃឈាមតូចៗ ជាពិសេស​សរសៃឈាម​ក្នុង​សួត​ធ្វើអោយមាន​វិបត្តិ​ផ្លូវដង្ហើម

 

 

 

គ) ផលវិបាក​ក្រោយពេល​វះកាត់ នៅពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ​លើក​ក្រោយ ស្ត្រី​អាច​ប្រឈម​នឹង៖
– ការវះកាត់​យក​កូន​សារជាថ្មី
– ការ​ធ្លាយ​ស្បូន
– សុក​ពាំង​មាត់ស្បូន
– សុក​ចាក់​ឬ​ស​ក្នុង​សាច់​ស្បូន ឬ​ចាក់​ដល់​ប្លោកនោម

 

 

ផលវិបាក​ទាំងអស់នេះ​មិនសូវ​កើតមាន​ជា​ញឹកញាប់​ទេ តែ​ករណីខ្លះ​អាច​គំរាម​គំហែង​ដល់​អាយុជីវិត​ស្ត្រី​បាន។ ដូច្នេះ​រាល់​ការ​សម្រាល​ទាំងអស់ ស្ត្រី​គួរ​ពិភាក្សា​ជាមួយ​គ្រូពេទ្យ​ជំនាញ​ជាមុន ដើម្បី​ជ្រើសរើស​ការ​សម្រាល​មួយ​ដ៏ សមស្រប និង​មាន​សុវត្ថិភាព​ទាំង​ម្តាយ និង​កូន។

“ក្រុម​វេជ្ជបណ្ឌិត​ជំនាញ​ផ្នែក​សម្ភព​និង​រោគ​ស្ត្រី នៃ​មន្ទីរពេទ្យ​កាល់ម៉ែត នឹង​ផ្តល់​ដំបូន្មាន និង​ពត៌មាន​លំអិត​បន្ថែម ជូន​លោកអ្នក ក្នុងការ​ជ្រើសរើស​វិធី​សម្រាល​បុត្រ”។

 

 

 

 

 

សារធាតុ​អាហារសំខាន់ ៤យ៉ាង ​ដែល​ចាំបាច់​បំផុត​ក្នុងអំឡុងពេល​មានគភ៌​

 

ស្ត្រី​មានគភ៌​ត្រូវការ​កម្លាំង​ថាមពល​ថែម​ឡើង​ពី150-350កាឡូរី​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ដើម្បី​ការ​ចម្រើន​ធំធាត់​របស់​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ និង​មេ​តា​បូ​លី​ហ្ស៊ឹ​ម​ដែល​កើនឡើង​របស់​មាតា។ ជាទូទៅ​លោកគ្រូ​ពេទ្យ​តែង​ណែ​នាំឱ្យ​ទទួលទាន​ប្រូ​តេ​អុ​ី​ន​បន្ថែម​ឡើង​យ៉ាងតិច 30ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ និង​ខាងក្រោម​នេះ​គឺជា​សារធាតុ​អាហារសំខាន់ៗដែល​ស្ត្រី​មានគភ៌​ចាំបាច់​ត្រូវតែ​បានទទួល។

 

 

សារធាតុ​ដែក

ស្ត្រី​មានគភ៌​ត្រូវការ​សារធាតុ​ដែក​ច្រើនឡើង ដើម្បី​ផលិត​គ្រាប់​ឈាម គេហទំព័រ មាតា និងទារក សូម​ណែ​នាំឱ្យ​ទទួលយក​សារធាតុ​ដែក​ពី​អាហារ30-60មី​ល្លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ តែបើ​ទទួលទាន​សារ​ធាតុដែក​បន្ថែម​ក្នុង​រូប​បែប FeSO4 វិញ​នោះ ត្រូវ​ឱ្យបាន​ពី300-600មី​ល្លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ។ មាន​ឯកសារ​មួយ​បានឱ្យដឹងថា បើ​កម្រិត​សារធាតុ​ដែក​ខ្ពស់​ជ្រុល​ពេក នឹង​នាំ​ឆ្ពោះទៅរក​សភាវ​ទឹកនោមផ្អែម​ខណៈ​មានគភ៌​ក្រុម​វេជ្ជបណ្ឌិត​ក្នុងប្រទេស​អង់គ្លេស និង​កាណាដា​នឹង​ពិចារណា​ក្នុងការ​ផ្តល់​សារ​ធាតុដែក​បន្ថែម​ចំពោះតែ​ស្ត្រី​ណា​ដែល​រកឃើញថា​មាន​ជំងឺ​ឈាម​ស្លេក​ដែល​បណ្តាលមកពី​ការខ្វះ​សារ​ធា​ត​ដែក​តែប៉ុណ្ណោះ។សម្រាប់​ប្រទេស​ដែល​កំពុង​អភិវឌ្ឍ ភាគច្រើន​គ្រូពេទ្យ​នឹង​ឱ្យ​សារ​ធាតុដែក​បន្ថែម​ជាប្រចាំ ដោយសារតែ​តែងមាន​ការខ្វះ​សារធាតុ​ដែក​ច្រើន​ទើប​កន្លែង​ខ្លះ​មាន​គ្រោង​ការបន្ថែម​សារធាតុ​ដែក និង​ហ្វូ​លេ​តដល់​ស្ត្រី​វ័យ​ជំទង់​ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​ការកើនឡើង​នៃ​រោគ​ឈាម​ស្លេក​តាំងពី​ពេលមុន​តាំង​គភ៌។

 

 

វីតាមីន B12

បើ​មាន​កម្រិត​ទាប រួមជាមួយ​កម្រិត​ហ្វូ​លេ​ត​ដែល​ខ្ពស់​នៅលើ​ស្ត្រី​មានគភ៌​នោះ នឹង​ក្លាយជា​បច្ច័យ​ប្រថុយប្រថាន​អាច​នឹង​ធ្វើឱ្យ​ទារក​មាន​សភាវ​ឌឺ​នឹង​សារធាតុ​អុ​ី​ន​ស៊ូ​លីន​នាពេល​អនាគត​បាន។

កាល់ស្យូម

មាន​ភាព​សំខាន់​សម្រាប់​ការអភិវឌ្ឍ​ឆ្អឹង​របស់​ទារក​ស្ត្រី​មានគភ៌​មាន​តម្រូវការ​កាល់ស្យូម​កើនឡើង122-167% ឬ​គួរ​បានទទួល​យ៉ាងតិច​បំផុត1ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ។ តាមរយៈ​ការសិក្សា​ស្រាវជ្រាវមួយ​បានឱ្យដឹងថា កាល់ស្យូម​នឹង​ជួយ​កាត់បន្ថយ​សម្ពាធ​ឈាម​ឡើង​ខ្ពស់​នៅលើ​ស្ត្រី​មានគភ៌ កាត់បន្ថយ​ភាព​ប្រថុយប្រថាន​ចំពោះ​គភ៌​មាន​ជាតិពុល​បាន​ទៀតផង។

 

 

 

វីតាមីន A

មាន​សម្ពន្ធភាព​ជាមួយ​កម្រិត​សារធាតុ​ដែក បើ​ទទួលបាន​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុងខណៈ​មានគភ៌​នឹង​ក្លាយជា​មូលហេតុ​បណ្តាលឱ្យ​កើតរោគ​លោហិត​ស្លេក​បាន។ បរិមាណ​ដែល​លោកគ្រូ​ពេទ្យ​ណែនាំឱ្យទទួល​ទាន​នោះ​គឺ មួយថ្ងៃ5,000IU បើ​ទទួលបាន​ច្រើនជាង10,000IUទារក​នៅក្នុង​ផ្ទៃ​នឹង​ប្រថុយ​ក្នុង​ការកើត​សភាវ​ពិការ ជាពិសេស​ប្រព័ន្ធ​បញ្ចេញ​ទឹកមូត្រ។

ដូច្នេះហើយ​ទើបនឹង​ជ្រើសរើស​ប្រើ​អាហារ​បំប៉ន​ក្នុងអំឡុងពេល​មានគភ៌ អ្នក​គួរ​ស្ថិតនៅ​ក្នុងការ​មើលថែរ​បស់​លោកគ្រូ​ពេទ្យ​ដើម្បី​ទទួលបាន​ពាក្យ​ណែនាំ​ដែល​ត្រឹមត្រូវ និង​ការប្រើ​ថ្នាំ​ដែល​ស័ក្តិសម និង​ដើម្បីឱ្យ​ទាំង​អ្នក​ម្តាយ និង​ទារក​ក្នុង​ផ្ទៃ​មាន​សុវត្ថិភាព រឹងប៉ឹង និង​មាន​វិវឌ្ឍនាការ​ដ៏​ល្អ៕

 

 

អាហារ​សំរាប់​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ!

ក្នុងពេល​ពរ​ពោះ ស្ត្រី​គួរ​មានការ​យកចិត្តទុកដាក់​ខ្ពស់​ទៅលើ​របប និង​ប្រភេទ​ចំណីអាហារ ពីព្រោះ​ការបរិភោគ អាហារ​ត្រឹមត្រូវ ធ្វើអោយ​កូន​ក្នុង​ផ្ទៃ​មានការ​លូតលាស់​ល្អ និង​កូន​កើតមក​ឆ្លាត​វៃ។ ផ្ទុយទៅវិញ បើ​ស្ត្រី​បរិភោគ​អាហារ​មិន​ត្រឹមត្រូវ​ទេ អាចមាន​ការប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ ដល់​សុខភាព​កូន​ក្នុង​ផ្ទៃ និង​សុខភាព​កូន​ពេល​កើតមក។

ដោយមាន​ការ​បំរែបំរួល​សរីរាង្គ​រប​ស់​ស្ត្រី​ក្នុងពេល​ពរ​ពោះ អង្គ​ការពារ​ខ្លួន​របស់​ស្ត្រី​នឹង​ធា្ល​ក់​ចុះ ធ្វើអោយ​អាហារ​មួយចំនួន​ដែល​ធ្លាប់​បរិភោគ​ពីមុន អាច​នឹងមាន​ផលប៉ះពាល់​នៅពេល​បរិភោគ ក្នុងពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ។

 

 

១) ទាក់ទង​ទៅនឹង​ប្រភេទ និង​របប​អាហារ កំឡុង​មាន​ផ្ទៃពោះ​ស្ត្រី​គួរ​ប្រតិបត្តិ​ដូចតទៅ៖

– បរិភោគ​អាហារ​អោយបាន គ្រប់មុខ មាន​ទាំង​បន្លែ សាច់ សុ៑​ត គ្រាប់​ធញ្ញជាតិ និង​ផ្លែឈើ។ ក្នុង១ថ្ងៃ ស្ត្រី​គួរ​បរិភោគ​យ៉ាង​ហើ​ច​អោយបាន​បន្លែ៥មុខ និង​ផ្លែឈើ៥មុខ ហើយ​ផ្លាស់ប្តូរ​គ្នា​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ ព្រោះ​អាហារ​ដែលមាន​ពណ៌ខុសៗគ្នា ផ្ទុក​នូវ​វីតាមីន ជាតិ​មី​នេ​រាល់​និង​ប្រូ​តេ​អី​នផ្សេងៗគ្នា។

– បរិភោគ​អាហារ​ដែល​ចំអិន​ឆ្អិន​ល្អ ទាំង​សាច់ ស៊ុត និង​បន្លែ។ ផ្លែឈើ​ត្រូវ​លាង​អោយ​ស្អាត មុននឹង​បរិភោគ។

– បរិភោគ​អាហារ​ដែលមាន​វីតាមីន C និង​អាស៊ីតហ្វូលីក​អោយបាន​គ្រប់គ្រាន់ ក្នុង​រយៈពេល ១២ សប្តាហ៍​ដំបូង។

– ជ្រើសរើស​អាហារ​ណា​ដែលមាន​ជាតិ​សរសៃ​ច្រើន​ដូចជា នំ​បុ័ង សេ​រេ​អាល់ គ្រាប់សណ្តែក បន្លែ​ពណ៌​បៃតង។

– ត្រូវ​បរិភោគ​អាហារ ឬ​ភេសជ្ជៈ​ដែលមាន​ផ្ទុក​នូវ​ជាតិ​កាល់ស្យូម​ច្រើន យ៉ាងតិច​អោយបាន 1000-1300 មី​លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ក្នុងពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ។

 

 

– ត្រូវ​បរិភោគ​អាហារ​ណា​ដែលមាន​ជាតិ​ដែក​អោយបាន​យ៉ាងតិច 27 មី​លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ។ អាហារ​ទាំងនោះ​មានដូចជា សាច់​ក្រហម​សុទ្ធ ស្ពៃខៀវ គ្រាប់សណ្តែក និង​សេ​រេ​អាល់។

– ត្រូវ​បរិភោគ​អាហារ​ដែលមាន​ជាតិ​អ៊ីយ៉ូដ​អោយបាន​យ៉ាងតិច 220 មីក្រូ​ក្រាម ដើម្បី​ជួយ​ក្នុងការ​លូតលាស់​ខួរក្បាល​កូន។ អាហារ​ទាំងនោះ​មានដូចជា​ទឹកដោះគោ ឈី​ស យោ​ហ្គឺ​ត(yogurt) និង​អាហារ​សមុទ្រ​មួយចំនួន​ដូចជា​ត្រី​សមុទ្រ ត្រី​សាល់​ម៉ុង បង្គា ។

– ត្រូវ​បរិភោគ​អាហារ​ដែលមាន​ជាតិ​វីតាមីន​សេ រាល់ថ្ងៃ​យ៉ាងតិច 80-85 មី​លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ។ អាហារ​ទាំងនោះ​មានដូចជា ក្រូច មឺ​ឡុង ទំពាំងបាយជូ ស្តរ​បូរី ល្ហុង ប៉េងប៉ោះ ម្ទេស​ខៀវ ផ្កា​ខាត់ណា ប្រូ​កូ​លី ស្ពៃក្តោប​ពណ៌​ខៀវ សាឡា​ត់​ខៀវ និង​ស្ពៃខៀវ។

– ត្រូវ​បរិភោគ​អាហារ​ដែលមាន​ជាតិ​ហ្វូ​ឡា​ត ឬ​អាស៊ីតហ្វូលីក រាល់ថ្ងៃ​យ៉ាងតិច 0.64 មី​លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ដើម្បី​ជួយ​ការពារ ការ​របើក​ឆ្អឹង​កង​ខ្នង​កូន​ពី​កំនើត ដែល​អាចអោយ​កូន​មាន​ភាព​ពិការ​ជើង​ទាំងសងខាង។ អាហារ​ទាំងនោះ​មានដូចជា បន្លែ​បៃតង សាច់​សុទ្ធ គ្រាប់សណ្តែក ជាដើម។

– ត្រូវ​បរិភោគ​អាហារ​ដែលមាន​ជាតិ​វីតាមីន​អា រាល់ថ្ងៃ ដូចជា ការ៉ុត ល្ពៅ ដំឡូង​ក្រហម ស្ពៃខៀវ ននោង ស្លឹក​បន្លែ​ដែលមាន​មើម និង​ផ្លែ​មឺ​ឡុង។

 

 

២) អាហារ​ដែល​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ​ត្រូវ​ជៀសវាង​មានដូចជា៖

– ជាតិ​អាល់កុល: ព្រោះ​វា​អា​ចប​ណា្ត​ល​អោយ​មានការ​សំរាលកូន​មុន​ខែ បាត់បង់​នូវ​ភាព​ឆ្លា​តរបស់​កូន ការលូតលាស់​របស់​កូន​ក្នុង​ពោះ​តូច​ជាង​ធម្មតា និង​អា​ចប​ណា្ត​ល​អោយមាន​ភាពខុសប្រក្រតី​មួយចំនួន​លើ​កូន​ក្នុង​ផ្ទៃ។

– ជាតិ​កាហ្វេ​អី​ន: មិនត្រូវ​បរិភោគ​លើសពី 300 មី​លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ​ទេ។

– ជាតិ​ស្ករ រឺ​ផ្អែម មិនត្រូវ​បរិភោគ​ច្រើនពេក​ទេ។

– ជាតិ​ខ្លាញ់ និង​កូ​ឡេស​ស្តេ​រ៉ុល: ត្រូវ​កាត់បន្ថយ មក​ត្រឹមតែ 300 មី​លី​ក្រាម​ក្នុង​មួយថ្ងៃ។

– សាច់​ត្រី​សមុទ្រធំៗ មួយចំនួន ដូចជា​ត្រី​ឆ្លាម: ព្រោះ​មាន​ផ្ទុក​នូវ​ជាតិ​បា​រ៉​ត​ដែល​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​កូន​ក្នុង​ផ្ទៃ។

– ឈី​ស​ដែល​មិនបាន​ឆ្លងកាត់​ការ​រំងាប់​មេរោគ (unpasteurized) ព្រោះ​វា​អាច​ផ្ទុក​នូវ​មេរោគ listeria

– សាច់ រឺ​ប​ន្លៃ​ឆៅ ព្រោះ​វា​អាចមាន​ផ្ទុក​នូវ​ពពួក​បាក់តេរី ឬ​សត្វល្អិត​មួយចំនួន​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​កូន​ក្នុង​ផ្ទៃ។

 

 

“ ដើម្បីអោយ​កូន​មាន​សុខ​ភាពល្អ ប្រាជ្ញា​ឆ្លាត​វៃ ក្រុមការងារ​វេជ្ជបណ្ឌិត និង​គិ​លា​នុប​ដ្ថា​ក​ជំនាញ​នៃ​មន្ទីរពេទ្យ​កាល់ម៉ែត សំណូមពរ​អោយ​អ្នក​មា្ត​យ​គ្រប់រូប​ត្រូវ​ចេះ​ជ្រើសរើស​អាហារ​បរិភោគ​ដែល​ប្រកបដោយ​ផាសុកភាព​ទាំង​ក្នុងអំឡុងពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ និង​ពេល​បំបៅ​ដោះ​កូន។ ”

ប្រភព៖ Calmette Hospital